- حرکت جلو بازو تکدست با بند معلق (TRX) روی چه عضلاتی تاثیر میگذارد؟
- این حرکت بیشترین فشار را روی عضله جلو بازو (Biceps) وارد میکند و همزمان عضلات ساعد و بخش کوچکی از عضله دلتوئید جلویی نیز درگیر میشوند. کنترل بدن هنگام کشش باعث فعال شدن عضلات تثبیتکننده شانه و هسته بدن هم میشود.
- برای اجرای جلو بازو تکدست با TRX چه تجهیزاتی لازم است و آیا جایگزینی وجود دارد؟
- برای اجرای صحیح این حرکت به بند معلق TRX نیاز دارید که میتوانید آن را در باشگاه یا منزل نصب کنید. در صورت نبود TRX، میتوان با کش مقاومتی یا طناب محکم مشابه این حرکت را اجرا کرد، هرچند کنترل زاویه و مقاومت کاملاً یکسان نخواهد بود.
- آیا این حرکت برای مبتدیها مناسب است؟
- بله، اما باید مقاومت و زاویه بدن را بهگونهای تنظیم کنید که فشار بیش از حد به عضله وارد نشود. مبتدیها بهتر است ابتدا با فاصله کمتر از نقطه اتصال بند حرکت را انجام دهند تا کنترل بیشتری داشته باشند.
- رایجترین اشتباهات در اجرای جلو بازو تکدست TRX چیست؟
- رایجترین خطاها شامل خم شدن کمر، کشیدن بدن به کمک شانه به جای جلو بازو، و استفاده از سرعت زیاد در برگشت حرکت است. برای جلوگیری از آسیب، ستون فقرات را صاف نگه دارید، حرکت را به آرامی کنترل کنید و روی انقباض کامل جلو بازو تمرکز کنید.
- چند ست و تکرار برای این حرکت توصیه میشود؟
- برای اهداف قدرتی، ۳ تا ۴ ست با ۸ تا ۱۲ تکرار مناسب است. اگر هدف افزایش استقامت عضلانی است، میتوانید ۲ تا ۳ ست با ۱۲ تا 15 تکرار و استراحت کوتاه بین ستها انجام دهید.
- نکات ایمنی مهم هنگام انجام جلو بازو تکدست با بند معلق چیست؟
- همیشه اطمینان حاصل کنید که بند TRX به نقطه اتصال محکم و امن متصل شده باشد. کفش مناسب بپوشید، سطح زمین را بررسی کنید و از حرکات ناگهانی یا کشش بیش از حد جلوگیری کنید تا خطر آسیب کاهش یابد.
- چه تغییراتی میتوان در این حرکت ایجاد کرد تا چالش بیشتری داشته باشد؟
- میتوانید زاویه بدن را بیشتر مایل کنید تا فشار روی جلو بازو افزایش یابد یا هنگام اجرای حرکت مچ را کمی بچرخانید تا ساعد بیشتر درگیر شود. همچنین میتوان حرکت را به صورت کنترلشده در زمانهای طولانیتر (Time Under Tension) اجرا کرد برای افزایش شدت تمرین.
