- Jakie mięśnie pracują podczas uginania ramion na wyciągu z gryfem łamanym?
- Głównym celem tego ćwiczenia są mięśnie dwugłowe ramion (bicepsy), a dodatkowo pracują także przedramiona, zwłaszcza mięśnie zginacze nadgarstka. Dzięki stałemu napięciu wyciągu mięśnie pracują intensywniej w całym zakresie ruchu.
- Jakie wyposażenie jest potrzebne do uginania ramion na wyciągu z gryfem łamanym i czy są zamienniki?
- Do ćwiczenia potrzebny jest wyciąg dolny z przymocowanym gryfem łamanym (EZ Bar). Alternatywnie można użyć hantli, prostego gryfu lub gum oporowych, jednak wyciąg zapewnia stałe napięcie mięśni na całej długości ruchu.
- Czy uginanie ramion na wyciągu z gryfem łamanym jest dobre dla początkujących?
- Tak, to ćwiczenie jest odpowiednie dla początkujących, pod warunkiem używania odpowiednio małego ciężaru i utrzymywania prawidłowej techniki. Stała kontrola ruchu pomaga unikać kontuzji, a sprzęt stabilizuje ruch w porównaniu z hantlami.
- Jakich błędów unikać przy uginaniu ramion na wyciągu z gryfem łamanym?
- Najczęstsze błędy to odchylanie się do tyłu, unoszenie łokci oraz bujanie ciałem. Aby ich uniknąć, trzymaj łokcie blisko tułowia, pracuj wyłącznie stawem łokciowym i kontroluj zarówno fazę podnoszenia, jak i opuszczania gryfu.
- Ile serii i powtórzeń robić w uginaniu ramion na wyciągu z gryfem łamanym?
- Dla rozwoju siły i masy mięśni zaleca się 3–4 serie po 8–12 powtórzeń. Osoby trenujące wytrzymałościowo mogą wykonać więcej powtórzeń z mniejszym obciążeniem, zachowując jednak prawidłową technikę.
- Jak bezpiecznie wykonywać uginanie ramion na wyciągu z gryfem łamanym?
- Zacznij od lekkiego obciążenia, aby opanować ruch i uniknąć przeciążenia stawów łokciowych. Stój stabilnie na lekko ugiętych nogach, napnij mięśnie brzucha i kontroluj oddech – wdech przy opuszczaniu, wydech przy unoszeniu.
- Jakie są warianty uginania ramion na wyciągu dla urozmaicenia treningu bicepsów?
- Możesz zmieniać szerokość chwytu na gryfie łamanym, aby akcentować różne części bicepsa, lub korzystać z uchwytu linki dla większej swobody nadgarstków. Ciekawym wariantem jest także uginanie jednorącz, które zwiększa zaangażowanie mięśni stabilizujących.
