- Jakie mięśnie pracują podczas martwego ciągu na prostych nogach ze sztangą?
- Głównymi mięśniami angażowanymi w tym ćwiczeniu są pośladki oraz tylne partie ud (dwugłowe uda, przywodziciele). Dodatkowo pracują prostowniki grzbietu w dolnej części pleców oraz mięśnie brzucha stabilizujące tułów.
- Jakie sprzęty są potrzebne do martwego ciągu na prostych nogach i czy można zrobić ćwiczenie bez sztangi?
- Podstawowym sprzętem jest sztanga, najlepiej z regulowanym obciążeniem. Alternatywnie można użyć hantli, kettli lub gum oporowych, jednak sztanga pozwala na najbardziej równomierne obciążenie i kontrolę ruchu.
- Czy martwy ciąg na prostych nogach jest odpowiedni dla początkujących?
- Początkujący mogą wykonywać to ćwiczenie, ale warto zacząć od lżejszego obciążenia i skupić się na technice. Dobrze jest nauczyć się prawidłowego wzorca ruchu z pustą sztangą lub kijkiem, aby uniknąć przeciążeń dolnego odcinka pleców.
- Jakie są najczęstsze błędy przy martwym ciągu na prostych nogach i jak ich uniknąć?
- Częstym błędem jest zbyt mocne zaokrąglenie pleców oraz przesadne prostowanie kolan. Aby tego uniknąć, utrzymuj napięty core, niewielki kąt zgięcia kolan i kontroluj tor ruchu sztangi blisko nóg.
- Ile serii i powtórzeń warto wykonywać w martwym ciągu na prostych nogach?
- Dla budowania siły poleca się 3–4 serie po 6–8 powtórzeń z większym ciężarem. W celach sylwetkowych i poprawy wytrzymałości tylnych taśm mięśniowych można wykonywać 3–4 serie po 10–12 powtórzeń z umiarkowanym obciążeniem.
- Jak bezpiecznie wykonywać martwy ciąg na prostych nogach, aby nie przeciążyć pleców?
- Utrzymuj neutralną pozycję kręgosłupa przez cały ruch, aktywuj mięśnie brzucha i unikaj szarpania sztangi. Warto również rozgrzać się przed ćwiczeniem i stopniowo zwiększać obciążenie, obserwując reakcję organizmu.
- Jakie są warianty martwego ciągu na prostych nogach dla zaawansowanych?
- Zaawansowani mogą spróbować wersji z podwyższenia (deficit deadlift), która zwiększa zakres ruchu, lub z hantlami, co angażuje dodatkowo stabilizatory. Możliwe jest też użycie uchwytu nachwyt–podchwyt dla lepszego chwytu i pracy przedramion.
